Dziś w kościele Chrystusa Króla na Skolwinie odprawiona została Msza w intencji Sybiraków, tych którzy jeszcze żyją i tych co już odeszli. W sposób szczególny za tych którzy niestety nie przeżyli zsyłki i pozostali na syberyjskich bezkresach. 

Czemu akurat na Skolwinie?

Z informacji zbieranych pieczołowicie przez proboszcza parafii, ks. Artura Rasmusa wynika, że po wojnie do Skolwina przybyło aż 80 osób z tułaczki po “nieludzkiej ziemi”. Ks. Artur zbiera życiorysy wszystkich Sybiraków i jak sam mówi “Jak Bóg da, zostanie wydany leksykon im poświęcony” 

W koncelebrze uczestniczył ks. Tomasz Ceniuch, Diecezjalny Duszpasterz Rodzin, obrońca życia organizujący Pogrzeby Dzieci Utraconych. Jego rodzina również doświadczona została okrucieństwem syberyjskiej katorgi.

Nie dajmy zabić nadziei.

W czasie homilii ks. Tomasz powiedział: 

Musimy pamiętać o tej gehennie. I nie chodzi w tym o to by doceniać zło (…) Bóg posłużył się tą nienawiścią czerwonoarmińców i NKWD i wzbudził, z tej nienawiści nadzieję. W ludziach pozostała nadzieja, że zawierzenie Bogu ma sens. Że pomimo takiej nienawiści i cierpienia, ta nadzieja ma sens. Ta nadzieja pozwala człowiekowi pozostać człowiekiem. Ta Boża nadzieja pozwoliła im ciągle zachowywać się po ludzku. Pomimo wielkiego zła i nienawiści, otaczających nieustannych zbrodni popełnianych przez oprawców, Oni mieli nadzieję. A tej nadziei jakże wielu dzisiaj nie ma. Jak wielu dzisiaj straciło nadzieję? Paradoksalnie, pomimo dobrobytu dzisiejszych czasów utraciło nadzieję. Nie widzi sensu życia. 

Z tych ciemnych kart historii, z tej gehenny musimy wyciągnąć wnioski i nie pozwolić na ideologie odrzucające Boga, walczących z Bogiem i wiarą. Podważających istnienie Boga, potrzebę Boga. Ogłaszających nieistnienie Boga albo przynajmniej niepotrzebność Boga czy konieczność Boga. Zabijających wiarę i nadzieję. Były brunatne ideologie, były czerwone. Będą wielobarwne, różnobarwne, przyjdą kolejne. To jest walka o zbawienie, ale i o wolność człowieka. To jest walka z tym co człowiek otrzymał od Boga. Walka z życiem człowieka. Te ideologie łamią wiarę, zabijają nadzieję i niszczą sumienia. Posługują się później tymi złamanymi ludźmi, by walczyli z tymi, którzy trwają przy Bogu. Którzy mają nadzieję. Mając nadzieję mamy wolę życia, przetrwania nawet najtrudniejszych chwil w życiu, by przeżyć, by kochać i być kochanym. Bo do tego zostaliśmy stworzeni. 

Polecamy także: