12 lipca przypada Dzień Walki i Męczeństwa Wsi Polskiej – święto ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 2017 roku, aby oddać hołd mieszkańcom polskich wsi za ich niezłomną postawę w czasie II wojny światowej.
Data nie jest przypadkowa
Nawiązuje do tragicznych wydarzeń z 12 i 13 lipca 1943 roku, gdy niemieccy okupanci dokonali brutalnej pacyfikacji wsi Michniów w województwie świętokrzyskim. Za udzielanie pomocy partyzantom Armii Krajowej mieszkańcy Michniowa zostali w okrutny sposób zamordowani, a wieś dosłownie zrównano z ziemią. W ciągu dwóch dni zginęły co najmniej 204 osoby – w tym 48 dzieci. Najmłodsza ofiara, Stefan Dąbrowa, miała zaledwie dziewięć dni.
Michniów stał się symbolem męczeństwa polskiej wsi i jednym z 817 przykładów takich pacyfikacji dokonanych przez okupantów. Dziś w tej miejscowości znajduje się Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich – interaktywne miejsce pamięci z pomnikiem ofiar i zbiorową mogiłą.
– Wieś była ostoją polskości, religijności i Kościoła. Rolnicy nie tylko karmili miasta i żołnierzy podziemnego państwa, ale też ryzykowali życie, ukrywając uciekinierów, wysiedlonych, Żydów – przypomina Ewa Kołomańska, kierownik mauzoleum. – 12 i 13 lipca to dla nas „michniowskie zaduszki”. Dni zadumy, pamięci i hołdu.
W czasie II wojny światowej to właśnie wieś była często ostatnią deską ratunku – mieszkańcy wstępowali do konspiracji, wspierali partyzantów, ukrywali ludzi prześladowanych przez okupantów. Setki wsi zapłaciły za tę postawę najwyższą cenę. Ich mieszkańcy byli rozstrzeliwani, wypędzani, wywożeni do obozów i na przymusowe roboty.
Sejm RP ustanowił 12 lipca świętem
„w hołdzie mieszkańcom polskich wsi za ich patriotyczną postawę w czasie II wojny światowej (…) oraz z szacunkiem dla ogromu ofiar poniesionych przez mieszkańców wsi”.
Opublikuj komentarz