Ten dzień różnie jest kojarzony, przez lata w Polsce kojarzył się niestety z reżimem komunistycznym i zmuszaniem obywateli do uczestnictwa w pochodach pod komunistycznymi sztandarami i hasłami. Od 20 lat Polakom kojarzy się z wejściem Polski do UE, co wielu dziś ocenia ze zmianą reżimu. Jednak to przede wszystkim dzień poświęcony pracy.

Św. Józefa rzemieślnika

Postać świętego Józefa, męża Maryi znają wszyscy chrześcijanie. W Kościele Katolickim czcimy go dwukrotnie w ciągu roku: 19 marca – jako Oblubieńca Matki Bożej, a dzisiaj (1 maja) – jako wzór i patrona ludzi pracujących.

1 maja 1955 roku zwracając się do Katolickiego Stowarzyszenia Robotników Włoskich papież Pius XII proklamował ten dzień świętem Józefa rzemieślnika, nadając w ten sposób religijne znaczenie świeckiemu, obchodzonemu na całym świecie od 1890 r., świętu pracy. Odtąd tego dnia także Kościół akcentuje szczególną godność i znaczenie pracy. To wspomnienie jest wyrazem zrozumienia i poszanowania jej roli w duchowym rozwoju człowieka, a także okazją do złożenia hołdu tym jej wartościom, które pozwalają stosunki między ludźmi ją wykonującymi oprzeć na zasadach pokoju społecznego, dalekich od niezgody, gwałtu i nienawiści. W archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej mamy tylko jeden kościół pod wezwaniem św. Józefa Rzemieślnika w Wisełce koło Międzyzdrojów.

Wiele osób zastanawia się czy 1 maja wierni mają obowiązek uczestniczenia w odbywających się nabożeństwach? Jak wynika z przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego, uroczystość ta nie należy do świąt nakazanych, nie ma więc obowiązku uczestniczenia tego dnia we mszy świętej, ale oczywiście można.

Co wydarzyło się w 1890 roku?

W zasadzie należałoby przyjąć datę cztery lata wcześniejszą, kiedy to w 1886 roku w Chicago odbył się strajk robotników. Walczyli oni o ośmiogodzinny dzień pracy. Pracownicy skarżyli się na nieludzkie warunki pracy, niskie i niegodne płace oraz 12-godzinny dzień pracy. Strajk został brutalnie stłumiony przez policję, ogromna liczba pracowników ucierpiała. Cztery lata później(w 1890 r.), aby upamiętnić wydarzenia w Chicago, dzień 1 maja został wybrany jako święto robotnicze przez obradujący w Paryżu kongres założycielski II Międzynarodówki.

Strajki robotników, nie tylko w Chicago, ale w Niemczech czy we Francji, w XIX w. i na początku XX. odniosły kolosalny sukces. Z biegiem lat pracownicy mieli prawo do BHP, do urlopu, do 8-godzinengo dnia pracy, do tworzenia i przystępowania do związków zawodowych, do godnych warunków pracy i płacy. Był to przełom w rozwoju prawa pracy. Na ziemiach polskich święto stało się państwowym w 1950 roku. Zarówno Polsce jak i w Szczecinie robotnicy strajkami upomnieli się o swoje prawa w 1956 roku. Potem były kolejne duże strajki w 1970, 1980 (w 1981 najdłuższy w Polsce strajk okupacyjny na Uczelni – Akademii Rolniczej w Szczecinie) i 1988 roku.

Praca wyzwala z człowieka najpełniej jego uzdolnienia, energię, inicjatywę. Jest szkołą wielu cnót osobistych i społecznych, takich jak na przykład wytrzymałość, solidarność, cierpliwość, męstwo, odwaga i ład, współpraca, współzawodnictwo. Praca bogaci i łączy ludzi. Wyrównuje także nierówność społeczną.