IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wtedy rzadko używany kolor różowy, przypominający wiernym o celu wielkopostnej drogi – przygotowaniu do świętowania Zmartwychwstania Chrystusa.

Jak wyjaśnia liturgista Dawid Makowski, nazwa niedzieli pochodzi od pierwszych słów antyfony na wejście „Laetare, Jerusalem” – „Raduj się, Jerozolimo”. Podobnie jak adwentowa Niedziela Gaudete, zapowiada ona radość zbliżających się wielkich świąt.

Najbardziej widocznym znakiem tej niedzieli są różowe szaty liturgiczne. Kolor ten pojawił się w średniowieczu i symbolizuje radość przenikającą pokutny czas Wielkiego Postu.

Niedziela Laetare wyróżnia się także w samej liturgii – przy ołtarzu mogą pojawić się kwiaty, a muzyka organowa ma bardziej uroczysty charakter. Jak podkreśla Dawid Makowski, to liturgiczny znak nadziei, przypominający wiernym, że czas postu prowadzi do Radości Paschalnej.

Polecamy także